Po zwycięstwie pod Tannenbergiem na placu boju w Prusach Wschodnich pozostała jedna armia rosyjska. Plany niemieckie zakładały kontynuowanie działań zaczepnych w celu wypędzenia Rosjan poza granice Cesarstwa Niemieckiego. W efekcie doszło do pierwszej bitwy nad jeziorami mazurskimi.

Sarajewo, czerwiec 1914 roku. Upalne, duszne miasto w sercu Bałkanów staje się scenerią wydarzeń, które w ciągu kilku tygodni przewrócą do góry nogami cały światowy porządek. Strzały oddane przez młodego nacjonalistę Gavrila Principa trafiają nie tylko w arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, ale też w kruche fundamenty monarchii habsburskiej. To, co zaczęło się jako lokalny spór, szybko stało się początkiem globalnej katastrofy. Jak to możliwe, że wąskie uliczki Sarajewa stały się punktem zapalnym konfliktu, który na zawsze zmienił historię kontynentu?

W 1914 r. niemieckie naczelne dowództwo stanęło przed koniecznością walki na dwa fronty. Na wschodnim teatrze działań wojennych kluczowe stało się zatrzymanie spodziewanej ofensywy rosyjskiej. Niemcy, na skutek szeregu bitew w ramach tzw. operacji wschodniopruskiej, odnieśli zwycięstwo, co doprowadziło do odrzucenia Rosjan na linię rzek Niemen oraz Biebrza.

Bitwa pod Gąbinem to część tzw. operacji wschodniopruskiej realizowanej przez siły niemieckie w sierpniu i we wrześniu 1914 r., której celem było powstrzymanie Rosjan. Bitwa zakończyła się porażką Niemców i dymisjami na najwyższych szczeblach 8. Armii, co miało duże znaczenie dla przebiegu kolejnej bitwy, pod Tannenbergiem, i dalszych walk na północnym odcinku frontu wschodniego.

I wojna światowa to konflikt, który na zawsze zmienił oblicze Europy, a także wpłynął na losy całego świata. W jej cieniu powstawały i upadały imperia, a granice państw przesuwały się na mapie w sposób, który do tej pory budzi emocje i kontrowersje. Walki toczyły się niemal w każdym zakątku Europy, a każda z bitew I wojny światowej miała swoje dramatyczne tło: tysiące żołnierzy, niewyobrażalne trudności, ból i strach, ale także niebywały heroizm.

Pod Stołupianami doszło do pierwszego większego starcia pomiędzy siłami niemieckimi i rosyjskimi na froncie wschodnim podczas I wojny światowej. Bitwa była częścią tzw. operacji wschodniopruskiej, która została przeprowadzona przez siły niemieckie w sierpniu i we wrześniu 1914 r. Jej celem było powstrzymanie pochodu Rosjan w głąb Prus Wschodnich.