Epoki
A simple timeline of history. Explore Prehistory, Early Middle Ages, High Middle Ages, Early Modern and Modern times.
Epoka XIX wieku
Część III. Początek katastrofy
Punkt zapalny — zamach w Sarajewie28 czerwca 1914 roku w Sarajewie serbski nacjonalista Gavrilo Princip dokonuje zamachu na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda i jego żonę Zofię. Wydarzenie początkowo nie jest postrzegane w Berlinie jako początek europejskiej katastrofy, lecz przede wszystkim jako problem Austro-Węgier i kolejny kryzys na niestabilnych Bałkanach.W niemieckim otoczeniu politycznym szybko pojawia się jednak przekonanie, że Serbia powinna zostać ukarana za wspieranie nacjonalistycznych ruchów wymierzonych przeciw Wiedniowi. Wilhelm II i niemieckie elity uznają, że Austro-Węgry muszą odpowiedzieć zdecydowanie, aby nie dopuścić do osłabienia swojej pozycji w regionie.Problem polegał na tym, że lokalny konflikt bardzo szybko zaczął uruchamiać mechanizm sojuszy, mobilizacji i wzajemnych zobowiązań między europejskimi mocarstwami.
Epoka XIX wieku
Część II. Niemcy, które chciały potęgi
Jakim państwem rządził Wilhelm II?Państwo, którym rządził Wilhelm II, znacząco różniło się od dawnych europejskich monarchii opartych głównie na tradycji i arystokracji. Cesarstwo Niemieckie było tworem stosunkowo młodym — powstało dopiero w 1871 roku po zwycięskiej wojnie z Francją i zjednoczeniu niemieckich państw pod przewodnictwem Prus. W ciągu zaledwie kilkudziesięciu lat Niemcy stały się jedną z największych potęg przemysłowych świata. Dynamicznie rozwijały się miasta, przemysł ciężki, kolej i nowoczesna technologia, a niemiecka gospodarka coraz skuteczniej rywalizowała z Wielką Brytanią czy Francją.
Epoka XIX wieku
Część I. Wilhelm II. Cesarz, który chciał wielkości
Lato 1914 — ostatnie chwile starej EuropyPod koniec lipca 1914 roku Wilhelm II przebywa poza Berlinem. Jak często latem, część czasu spędza na pokładzie cesarskiego jachtu Hohenzollern, kursującego po Morzu Północnym i norweskich fiordach. Rejsy należą do jego ulubionych rytuałów — pozwalają oderwać się od codziennej polityki, a jednocześnie podtrzymują obraz monarchy pewnego siebie, otoczonego wojskowym ceremoniałem i imperialnym splendorem. Nawet na morzu cesarz pozostaje jednak w centrum wydarzeń. Na pokład regularnie trafiają depesze z Berlina, raporty dyplomatów i informacje dotyczące kryzysu, który po zamachu w Sarajewie zaczyna coraz mocniej niepokoić europejskie stolice.

